ΓΗΡΑΝΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ 33 ΧΡΟΝΩΝ ΑΕΡΟΒΙΑΣ ΑΣΚΗΣΗΣ

Η εργασία με τον παραπάνω τίτλο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό AGE AND AGEING το 1999. Οι συγγραφείς της είναι αρκετοί και προέρχονται από το San Diego State University. Ένας από αυτούς είναι και ο Fred W. Kasch, από τους πρωτοπόρους της εργοφυσιολογίας και της προπονητικής, ο οποίος απεβίωσε το 2008, σε ηλικία 95 ετών. Την βρήκα ενδιαφέρουσα και σκέφτηκα να κάνω μια εκτενή περίληψη και μετάφραση, χωρίς να επιμένω πολύ στην επιστημονική ορολογία.

 

 

 

 

 

 

Τα άτομα που παρακολουθήθηκαν ήταν 15, όλοι άντρες. Η εργασία ξεκίνησε το 1964 . Η μέση ηλικία των ανδρών αυτών ήταν τα 45 έτη και το εύρος των ηλικιών, από τα 33 ως τα 56 έτη .

 

Δώδεκα (12) από τους μετέχοντες δεν είχαν κανένα γνωστό πρόβλημα υγείας, δύο (2) είχαν υπέρταση και ένας σακχαρώδη διαβήτη (διαγνώστηκε λίγο αργότερα). Οι 14/15 είχαν κάποια αθλητική δραστηριότητα (μπασκετ, τέννις, βόλεϋ, κολύμπι) σχεδόν σε όλη την μέχρι τότε ζωή τους, χωρίς να συμμετέχουν σε αγώνες ή αγωνίσματα αντοχής. Κανείς τους δεν κάπνιζε (το 1964), 4 είχαν υπάρξει καπνιστές αρκετά παλαιότερα .

Στην αρχή, οι 14 από τους 15 έκαναν τζόγκιγκ, ενώ ένας έκανε κολύμπι . Στα επόμενα χρόνια, οι 6 έκαναν περπάτημα, 2 κολύμπι, 3 ποδήλατο και 4 τζόγκιγκ. Να σημειώσω εδώ ότι οι εργοφυσιολόγοι ξεχωρίζουν το jogging από το running. Το jogging γίνεται με ταχύτητα ως 11 χλμ/ώρα (ως 5.30'' το χιλιόμετρο), ενώ πάνω από τα 11 χλμ/ώρα ορίζεται ως τρέξιμο (running).

Η αλλαγή στον τρόπο άσκησης οφειλόταν για άλλους μεν σε μυοσκελετικά προβλήματα, ενώ για κάποιους ήταν απλώς θέμα επιλογής .

Όλοι οι μετέχοντες κρατούσαν αναλυτικά στοιχεία για το είδος της άσκησης που έκαναν, την συχνότητα μεσ' τη βδομάδα, την διάρκεια και την ένταση της άσκησης (σφύξεις/λεπτό) .

Η παρακολούθηση των ανδρών έγινε τον 10ο χρόνο, τον 15ο,18ο, 20ο, 23ο, 25ο, 28ο και 33ο. Χρησιμοποιήθηκαν εργομετρικό ποδήλατο και διάδρομος για να προσδιοριστεί ο V02max. Καταγράφονταν επίσης πολλές άλλες παράμετροι: η αρτηριακή πίεση, η καρδιακή συχνότητα, το ύψος, το βάρος , ο δείκτης μάζας σώματος (BMI) και το % ποσοστό λίπους .

Τον 28ο χρόνο, ο αριθμός των συμμετεχόντων μειώθηκε σε 12, εξαιτίας 3 θανάτων (δύο πέθαναν από λέμφωμα σε ηλικία 83 ετών και ένας από επιπλοκές νόσου Alzheimer στα 78 του).

Μέχρι τον 33ο χρόνο, ένας ακόμα εξεταζόμενος είχε αποβιώσει από πνευμονία σε ηλικία 74 ετών .Έτσι οι τελευταίες μετρήσεις έγιναν σε 11 άτομα . Με βάση τα δεδομένα αυτά, η τελική στατιστική επεξεργασία των στοιχείων έγινε μεταξύ των ετών 0 (στην αρχή της μελέτης), 25 (15 άτομα – ομάδα Α) και 33 (οι 11 που ήταν ακόμα εν ζωή – ομάδα Β) .

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Α) Προπόνηση: Παρατηρήθηκε αύξηση της συχνότητας των προπονήσεων από 3/εβδομάδα σε περίπου 4,5. Η διάρκεια αυξήθηκε επίσης ελαφρά (από 61 σε 67-68 λεπτά). Η ένταση μειώθηκε κατά 7%. Η συνολική κατανάλωση ενέργειας αυξήθηκε από 2290 θερμίδες/εβδ. σε 2550 θερμ./εβδ.

Β) Μετρήσεις ηρεμίας: Δεν παρατηρήθηκαν αξιολογήσιμες μεταβολές στην καρδιακή συχνότητα, την αρτηριακή πίεση, τον δείκτη μάζας σώματος και το % ποσοστό λίπους. Το ύψος των εξεταζόμενων μειώθηκε 2 εκ. κατά μέσο όρο και το βάρος τους μειώθηκε κατά 3 κιλά.

Γ) Δυναμικές μετρήσεις: ι) Ο VO2max ελαττώθηκε από περίπου 45 ml/min*Kgr το 1964 σε περίπου 37 /ml/min*Kgr, 25 και 33 χρόνια μετά . Η μείωση αυτή αντιστοιχεί σε 6% περίπου ανά 10ετία και είναι αρκετά μικρότερη από την τιμή που δίνουν άλλες μελέτες (10,12 ή και 15%).

Οι συγγραφείς το αποδίδουν στο ότι οι συμμετέχοντες έκαναν περισσότερη άσκηση, παρότι μεγάλωναν ηλικιακά .

Παρατηρήθηκε επίσης, ότι η μείωση του VO2max δεν γίνεται γραμμικά, χρόνο με τον χρόνο, αλλά απότομα, από κάποιες ηλικίες και μετά. Οι ηλικίες είναι (κατά προσέγγιση) το 55ο 65ο και 75ο έτος. Ο λόγος που συμβαίνει κάτι τέτοιο, δεν είναι γνωστός .

ιι) Η μέγιστη καρδιακή συχνότητα μειώθηκε με σταθερό ρυθμό, περίπου 1 σφ./έτος, τόσο στην ομάδα Α όσο και στην ομάδα Β. Παρέμεινε ωστόσο ψηλότερη από την προβλεπόμενη του γενικού πληθυσμού, με την ίδια ηλικία (152 σφ. στην ομάδα Α, 149 σφ. στην ομάδα Β – από 177 που είχαν το 1964) .

ιιι) Η αρτηριακή πίεση παρέμεινε εντυπωσιακά σταθερή ακόμα και μετά από 33 χρόνια, κυμαινόμενη περίπου στο 120/80 mmHg. Η τιμή αυτή (που σημειωτέον αφορά άτομα 75+ ετών), είναι κατά 20-23 % μικρότερη από την αρτηριακή πίεση των αγύμναστων ανδρών μέσης ηλικίας. Αναφέρουμε επίσης ότι το 60% των Αμερικανών άνω των 65 ετών παρουσιάζει υπέρταση .

iv) Η αναπνευστική λειτουργία δεν παρουσίασε σημαντική μεταβολή στην διάρκεια των 33 χρόνων.

Στο τέλος της μελέτης, οι 11 ζώντες συμμετέχοντες είχαν μέση ηλικία τα 76,1 έτη. Η υγεία τους και η ποιότητα ζωής τους ήταν πολύ καλές. Συνολικά συμμετείχαν σε 20 διαφορετικές, έντονες δραστηριότητες (κυνήγι, σκι, ορειβασία, τέννις κλπ) . Μπορούσαν να ολοκληρώσουν απαιτητικές εργασίες , ήταν αυτάρκεις και ζούσαν αυτόνομη και ανεξάρτητη ζωή.

Συνοψίζοντας, μπορούμε να πούμε ότι η τήρηση ενός τακτικού προγράμματος άσκησης επί 33 χρόνια, μείωσε την επίδραση της ηλικίας στην καρδιαγγειακή λειτουργία, όπως φαίνεται

από τον σχετικά υψηλό VO2max, την χαμηλή τιμή αρτηριακής πίεσης ηρεμίας, την υψηλή μέγιστη καρδιακή συχνότητα (που προσδίδει αυξημένες καρδιακές εφεδρείες) και το χαμηλό ποσοστό σωματικού λίπους .

Μετάφραση–Προσαρμογή

Τάσος Χείλαρης

 
ΧΟΡΗΓΟΣ      
asics      
interamerican samarites Opanda logo eod

Αγώνες